Repareer de plastic toegangsdeur

Als ze zeggen ‘repareer de plastic toegangsdeur’, denken veel mensen meteen aan het vervangen van de afdichting of het aanpassen van de scharnieren. Maar dit is slechts het topje van de ijsberg. Een veelgemaakte fout is het proberen de symptomen te behandelen zonder de oorzaak van het probleem te begrijpen: het kan een verzakking van het frame zijn, slijtage van het verstevigingsprofiel of eenvoudigweg een onjuiste initiële installatie. Zelf word ik al jaren geconfronteerd met het feit dat klanten een specialist bellen om ze te ‘afstellen’, maar uiteindelijk moeten ze uitleggen dat een deur die 10-15 jaar dienst heeft gedaan geen reparatie meer nodig heeft, maar een deskundige beoordeling van de haalbaarheid van restauratie. Dit geldt vooral voor goedkope modellen, waarbij het profiel dun is en de fittingen van instapniveau zijn - hier worden reparaties vaak 'weggegooid geld'.

Diagnostiek: waar het echte herstel begint

Het eerste wat ik doe is het instrument niet oppakken. Ik kijk naar de algemene geometrie. Vaak "hangt" de deur aan zijn scharnieren, maar de onderste hoek raakt de drempel, of omgekeerd is er bovenaan een opening ontstaan. Ik controleer de druk langs de hele omtrek door op de vleugel in gesloten toestand te drukken. Als er sprake is van een 'spel', is afbuiging al een signaal. Dan onderzoek ikkunststof deurvoor scheuren in de hoeken van lasnaden. Het is daar, vooral aan de scharnierzijde, dat er in de loop van de tijd microscheurtjes kunnen ontstaan ​​als gevolg van belasting - dit is bijna een doodvonnis voor een PVC-profiel; het kan niet worden gerepareerd, alleen het vervangen van de hele vleugel.

Ik controleer zeker de staat van de wapening. Het komt voor dat je de glaslat verwijdert om bij de glaseenheid te komen, en er zit roest in. Vocht, condensatie, slechte waterdichtheid van de installatienaad doen hun werk. Als het wapeningsstaalprofiel begint te corroderen, verliest het zijn stijfheid. De deur kromtrekt en geen enkele aanpassing van de fittingen zal lang helpen. In dergelijke gevallen wordt vaak voorgesteld om de structuur te versterken, maar dit is een complexe en niet altijd betrouwbare procedure.

En natuurlijk accessoires. Het is niet alleen maar “kraken” of “moeilijk draaien”, maar slijtage aan specifieke elementen: rollen, tappen, stakers. Soms helpt een eenvoudige reiniging en smering, maar als het mechanisme ‘los’ zit, houden de stelschroeven niet meer vast. Dit geldt vooral voor goedkope fittingen die worden geleverd met budgetdeuren. Hier moet je nadenken over het vervangen van de hele set door iets serieuzers, bijvoorbeeld van Roto of Siegenia. Maar dat is een ander verhaal en een ander budget.

Typische problemen en hun niet voor de hand liggende oorzaken

Blazen. De meest voorkomende klacht. Ze veranderen het zegel, maar zes maanden later herhaalt de geschiedenis zich. En de reden ligt vaak niet in de afdichting zelf, maar in het feit dat deze door het doorzakken van de vleugel niet stevig aandrukt. Of er is in eerste instantie voor het verkeerde type gekozen; bij schuifsystemen hebben ze bijvoorbeeld een afdichting voor zwenksystemen geïnstalleerd. De afdichting is een verbruiksartikel, deze moet worden vervangen, maar zonder de oorzaak van het blazen weg te nemen, is dit een halve maatregel. Een goede siliconenafdichting gaat overigens langer mee dan een rubberen afdichting, maar kost ook dienovereenkomstig.

Moeilijk te sluiten/openen. Iedereen is meteen genaaid. Maar vaak is het probleem het doorzakken van de doos of het opzwellen van de vleugel zelf door vocht (ja, dit gebeurt ook met plastic als het van lage kwaliteit is). Een ander punt is slijtage of verplaatsing van de slotmaat. Soms is het voldoende om de spits een paar millimeter te verplaatsen en de deur werkt weer als een klok. Maar om dit te doen, moet je precies begrijpen waar en waarom de vleugel is verplaatst.

Condensatie en ijs in de winter. Klanten denken dat het probleem in de deur zit. Maar in werkelijkheid - in de 'koude brug', die wordt gevormd op de kruising van de doos met de muur, als de installatienaad met fouten is gemaakt: er is geen doorlopende isolatiecontour, er wordt ongepast montageschuim gebruikt zonder daaropvolgende bescherming tegen vocht en UV-stralen. Reparatie bestaat hier niet uit vervangingkunststof toegangsdeuren het herwerken van de verbindingseenheid is vies, tijdrovend, maar noodzakelijk werk.

Wanneer reparaties geen zin hebben: de grens van de economische haalbaarheid

Dit is het moeilijkste gesprek met de klant. Het komt voor dat je op een locatie aankomt, naar de deur kijkt - het profiel is geel geworden, gebarsten, de geometrie is zo ver gegaan dat het instelbereik van het beslag al is uitgeput. U legt uit dat investeren in het vervangen van ramen met dubbele beglazing (die ook lekkages kunnen veroorzaken), beslag en afdichtingen 60-70% van de kosten van een nieuwe deur van goede kwaliteit bedraagt. En een nieuwe deur gaat nog eens 20 jaar mee, en een gerepareerde deur - maximaal 3-4, en dan onder voorbehoud.

Dit geldt vooral voor deuren die begin jaren 2000 werden geïnstalleerd, toen de markt werd overspoeld met Turkse en Chinese profielen van lage kwaliteit. Dunne muren, zwakke wapening, primitief beslag. Het repareren ervan is alleen maar pijn. De beste oplossing is het demonteren en installeren van een nieuw systeem. Trouwens, soms vragen klanten zich af: is het mogelijk om eenvoudig de vleugel te vervangen en het oude frame achter te laten? Technisch gezien is het mogelijk. Maar als de doos al vervormd is, past de nieuwe vleugel er niet goed op. Met blazen zal het hetzelfde verhaal zijn.

Het is de moeite waard om hier naar de alternatieven te kijken. Als u bijvoorbeeld betrouwbaarheid en duurzaamheid nodig heeft, maar de klant de problemen met plastic beu is, kunt u de optie van een moderne houten toegangsdeur overwegen. Ja, dit is een andere prijscategorie en andere onderhoudseisen, maar de onderhoudbaarheid en levensduur liggen op hetzelfde niveau. Ik ken het bedrijfAnhui Wantai Houtbewerking Co., Ltd (https://www.anhuiwantai.ru), bieden ze alleen houten deuren op de markt, waar design en functionaliteit worden gecombineerd. Ze hebben hun eigen productiebasis, kwaliteitscontrole van grondstoffen tot eindproduct. Dit is geen reclame, maar als je ziet hoe deuren worden gemaakt waarbij “ze een bedrijf opbouwen op basis van precisie, ze winnen met kwaliteit”, begrijp je het verschil met consumptiegoederen. Voor bedrijfspanden of particuliere woningen, waar zowel uitstraling als betrouwbaarheid belangrijk zijn, kan dit een uitstekende oplossing zijn, waardoor de jaarlijkse rompslomp van het aanpassen en vervangen van afdichtingen op kunststof wordt geëlimineerd.

Gereedschappen en materialen: waar je niet op kunt bezuinigen

Het repareren van een kunststof toegangsdeur is niet alleen een vaardigheid, maar ook de juiste verbruiksartikelen. Zegel. Ik neem nooit de goedkoopste, zwarte, die bruint door de kou. Ofwel hoogwaardig rubber van een vertrouwde fabrikant (dezelfde Rehau, KBE), of, zoals ik al zei, siliconen. Het is elastischer en duurzamer.

Aanpassingshulpmiddel. Een set zeshoeken (imbussleutels) - natuurlijk. Maar vaak heb je een krachtige kruiskopschroevendraaier (of een schroevendraaierbit) TORX T15/T20 nodig om spitsen en sommige fittingen te bevestigen. Er is nergens zonder haar. En een goede schroevendraaier - want het met de hand draaien van de stelschroeven is, vooral bij verzuurde oude deuren, nog steeds een genot.

Smering. Niet WD-40! Dit is een schoner product en geen langdurig smeermiddel. Kunststof deurbeslag vereist een speciaal smeermiddel voor raam- en deurbeslag, vaak op siliconenbasis. Het wordt niet dikker bij kou en trekt geen stof aan. Ik breng het in een dunne laag aan op alle wrijfelementen na een grondige reiniging met borstel en stofzuiger.

Polyurethaanschuim en afdichtingsmiddelen. Als u de installatienaad moet verstoren, dan alleen professioneel schuim met een lage secundaire uitzettingscoëfficiënt. En zeker: PSUL dampdichtingstape voor de buitenkant en dampremmende tape voor de binnenkant. Zonder dit zal elke naadreparatie tijdelijk zijn.

Uit persoonlijke ervaring: een incident waar iedereen van heeft geleerd

Er werd gebeld naar een appartement in een paneelgebouw. Klacht: het waait veel, we hebben de afdichting vervangen, maar het hielp niet. Ik kom. De deur ziet er normaal uit, niet oud. Ik begin het te controleren. De druk is ongelijkmatig, er zit een gat aan de bovenkant. Ik pas de scharnieren aan - het helpt niet. Ik verwijder de sierkapjes van de scharnieren en zie: het bovenste scharnier “hangt” letterlijk aan één schroef, de andere twee zijn samen met de plastic pluggen eruit gescheurd. Het bleek dat de installateurs in eerste instantie op een holte in het beton stuitten en niets opnieuw deden. De deur bleef enkele jaren 'op erewoord' staan ​​en raakte geleidelijk los.

We moesten nieuwe gaten boren, chemische ankers inslaan en de scharniergroep opnieuw bevestigen. Pas daarna werd het mogelijk om dit aan te passen. En dan ook nog eens de montagenaad rond de doos opnieuw moeten doen, want door de bewegingen was deze gescheurd. Werk de hele dag in plaats van de geplande twee uur. Moraal: je moet altijd letterlijk naar de wortel kijken. De vreemdste problemen hebben vaak eenvoudige maar goed verborgen oorzaken. En als de klant erom vraagtkunststof toegangsdeur repareren, kan hij zich zelden voorstellen dat er daadwerkelijk een herinstallatie nodig zou kunnen zijn. Maar dit is de enige manier om het echt te doen, en niet voor de show.

Over het algemeen zijn reparaties altijd een verhaal over het vinden van een compromis tussen ‘kan worden gerepareerd’ en ‘goedkoper te vervangen’. En het belangrijkste hulpmiddel hier is niet de zeshoek, maar het vermogen om dit verschil uit te leggen en te rechtvaardigen. Zodat je over een jaar niet met dezelfde problemen bij dezelfde deur terug hoeft te komen.